Kanaviçe Değerlendirme Nevresim Takımı

çok teşekkür ederim hatice kolay gelsin bol katılımlı etkinlik olur inş

21.5.2008 – isimsiz arkadaşıma teşekkür
Yazan:<> hulela
ne kadar güzel bir yorum bu böyle canım arkadaşım her ne kadar isimsiz yorum bıraksanda sen bu güzel yorumunla hafızamda kalacaksın
beğenilerin ve güzel sözlerin için çok teşekkür ederim

21.5.2008 – < ( * _ * ) >
Yazan:<> isimsiz
maşallah maşallah gerçekten her ziyaretimde ayrı bir üretkenlikle güzellikle karşılaşıyorum.güzel fikirleriniz hiç sönmesin.modelleriniz çok özgün ve bir ekolsünüz.başarılar dileyerek iyi günler ve yayınlar
l

20.5.2008 – selam
Yazan:<> kezibanyenge.blogcu.com
Seni özledim. Gecenin en zifiri anında bile odamı aydınlatan bu aşkı özlüyorum, en çok ta her gün duyabilmek için çırpındığım sesini.
Seni özlüyorum işte… Her kavgamızın sonunda çektiğim sancıları, seni kaybetmek korkusunun yüreğimi bir bıçak gibi kestiği anları bile.
Seni özlüyorum, kabul ettim artık bunu. Göz bebeklerimin içine yerleşmişsin ve dünyada iyiye, güzele dair ne varsa içinde sen varsın.
Meleklerin kanatlarında geliyorsun sen bana her gün, martıların gözlerinde… Bir papatya demetinin üstündeki uğur böceği oluyorsun, ayın şavkında, umudun mavisinde ki en çok bu renge tutkunum bilirsin sen varsın. Yüreğime işlemişim seni bir dantel gibi ince ince düğümlerle… Oradasın, orada kalmalısın. Çünkü bir tek sen bu yüreğe yakışırsın.
Her gün içimi ısıtan asıl sensin, sıcacık ışıklarınla tüm ruhumu saran, her yeni güne gözümü açar açmaz içime doluştuğun bir günaydınsın.
Seni özlemek dayanılmaz bir hale geldiğinde bile isyan etmiyorum. Çünkü içimdesin ve seni göz yaşlarımla bedenim her gün biraz daha ölse de aslında her güne yeniden doğuyorum.
Seni özlüyorum çünkü seni seviyorum hem de çok… Doğrularını yanlışlarını sorgulamadan, bir çocuk yüreği gibi masumca yaşıyorum seni. Bu hayata verdiğim her nefeste gittiğim her yerde sen benimle birlikte varsın. O yüzden yalnızlık nedir bilmiyorum. Asla değiştirmeden, en katkısız halinle seviyorum seni, özgürleşiyor aşkımız, sevdikçe büyüyor özledikçe yüceliyor.
İşte en çok bunu özlüyorum
Seni sevmeyi özlüyorum
Sevdikçe daha çok özlüyorum
Özledikçe daha çok seviyorum

20.5.2008 – melo arkadaşıma
Yazan:<> hulela
sevgili melo arkadaşım oolela hulela çok hoş ve uymlu olmuş hoşuma gitti
yine yine o güzel yorumlarınla gel canım olurmu beklerim ben teşekkür ederim sağlıcaklakal

20.5.2008 – sendemi şeker:)))
Yazan:<> hulela
canım çok hoşsun valla sende ailenin küçüğüsün ve benim gibi dikiş dikmeye küçük başlamışsın dondurma hatıranda çok hoş paylaştığın için çok teşekkür ederim
ortak yönlerimizin olmasına çok sevindim insan kendinden bir şeyler bulduğu arkadaşını daha bir farklı yerleştiriyor yüreğine
sağol canım

))
hakkın var buna canım sayfandaki güzellikler buna hakkın olduğunu gösteriyor

20.5.2008 –
Yazan:<> gonuldeneledokulenler
canım ya hiç sıkılırmıyım okumaktan yazdıklarını…inan aynılarını bende çoookk yaptım küçükken.babamın eski gömlek ve pantolonlarını keserdim.ama tek dikişe meraklıydım ben.bende ilk elbisemi 14 yaşımda dikmiştim.annemin çekmecesinde duran sümer basmalarından eteklik kumaşından…bide dikip bitirip dondurma yemeğe çıkmıştım elbisemi göstereyim diye galiba evin en küçüklerinde oluyor bu cesaret.ne dersin??
**************
hı sahi profesyonel demişsin ya bana…şiştim valla…

19.5.2008 – teşekkürler gönüldeneledökülenler
Yazan:<> hulela
sevgili gonuldeneledokulenler arkadaşım sana da çok teşekkür ederim beğenin beni mutlu etti zira bir profesyonel tarafından olumlu not beni gayretlendirecektir senin o güzel dikişlerini hayranlıkla seyrediyorum elimden gelse hiç sayfandan çıkmayacağım çünkü yaptıkların çok güzel
evet evet ben çocukken oyun oynamadım sayılır evin en küçüğü olunca herkes benimle ilgili idi el bebek gül bebek misali büyüdüm oyuncak bebekle bile oynamazdım annemin diktiği bez bebeğe kıyafet dikerdim ama yetinmezdim ben hatırlıyorumda ilk elbisemi 12 yaşında diktiğimi ablamda benden yedi yaş büyükdü bana çok güzel elbiseler dikerdi onu örnek almış olmalıyım ki ben sekiz yaşında iken ablam evlendi iş başa düştü kendi elbiselerimi dikmeye başladım hazır alınanları bile bozar zevkime göre değiştirirdim
evde işe yaramayan atılacak giyilemeyecek olanları kendime uyarlardım babamın yakası eskimiş gömleğinden kendime bluz diktiğimi ve takdir edilip beğenildiğinide hatırlıyorum yeni kumaşı kesmeye cesaretim olmazdı eskiler nasıl olsa ziyan edilmiş sayılmazdı bu sayede pratiğim gelişti ve cesaretimde gelişti ama pratik sadece kendim için geçerli yinede bir başkasına pratik bir şey dikemem
canım ya beni bir soru ile çocukluğuma götürdün inş sıkıcı değildir yazdıklarım
tekrar teşekkür ediyorum sağlıcakla kal

Düzenleyen hulela gün: 19.5.2008 saat: 23:02

19.5.2008 – AMANINNNN…
Yazan:<> gonuldeneledokulenler
nevresim dikcem dedin dedin yani…pes valla..ya sen hiç oyun felan oynamadınmı?11 yaşında ne bu işler…bravo valla ne diyim ki..ellerine sağlık arkadaşım .herzamanki gibi harika olmuş.ellerin dert görmesin.üzel günlerde kullan inşallah.

19.5.2008 – teşekkürler arkadaşlarıma
Yazan:<> hulela

sevgili eylülbahçesi görüyorumki sende çok hamarat yetişmişsin anneciğin seni hamarat yetiştirmiş zaten herşeyimizi sevgili annelerimize borçluyuz ama sende çok marifetlisin canım sana her gün birkaç kez uğramadan edemez oldum bu camiada senin gibi arkadaşlarımın olması beni çok mutlu ediyor

sevgili gönüldostum kezibanyenge küçük yaşlarda edinilen alışkanlıklar sonra büyüyüp gelişiyor ama en önemlisi ilgi varsa elişine alışkanlık sağlanabiliyor ilgi el yatkınlığınıda beraberinde getiriyor ilgi olmazsa el becerisi de maalesef gelişmiyor demekki sende de bende de el işine ilgi varmışsenin güzel pikolarına bayılıyorum çok güzel çalışmaların var diğer işlerinde harika ellerin dert görmesin
ve gönül dostum sana çok teşekkür ediyorum beni güzel şiirlerinlede güzel yorumlarınlada hiç yalnız bırakmıyorsun her şey gönlünce olsun arkadaşım

sevgili ayseninelisleri arkadaşım sende küçük yaşlarda başlayıp becerini geliştirmişsin iğne oyası sabır işidir el yatkınlığıda gerektirir zoru yapıyorsun ellerine emeklerine sağlık sana da çok teşekkür ediyorum yine yine gel olurmu güzel arkadaşım

canımmm akasyakokusu çok teşekkür ederim sıcak arkadaşım benim
babacığını yolcu ettin demek güle güle gitsin yine kavuşun inş canım güzel beğenilerine çok teşekkür ederim senin becerilerine de ben hayranım birde sayfanda o kadar doğal yazıyorsunki kendimi sana çok yakın hissediyorum balkonda çay sefama eşlik edebilmeni çok isterdim inş diyelim sevgili kezbanyenge bir şeyi çok istersen olur dedi kimbilir belki bir gün diyerek bekleriz beklerken de gönülden hiç çıkarmadan yanıbaşımızda tutarız dostluklarımızı

sevgili arkadaşlarıma tekrar teşekkür eder ilgi ve takiplerinden dolayı duyduğum memnuniyeti de belirtmek isterim sağolun gönül dostlarım

19.5.2008 – nevresim takımı
Yazan:<> melo
oolela hulela, yine gelirim. sıçaçık cevabınıza teşekkürler.
l

19.5.2008 – http://akasyakokusu.blogspot.com/
Yazan:<> akasyakokusu
canım benim perde çook güzel..nevresim ayrı bir zariflikte olmuş..sarkaçlarda o biçim güzel..balkona bayıldım beraber çay içsek nasıl olur..
canım benim babayı gönderdim..evde biraz işlerim var..ara ara gelcem yine..öpüyorum kocaman haa unutmadan oğlun ne zaman dönüyor..hadi hayırlısıylan Rabbim sağsalim kavuştursun..amin.

19.5.2008 – maşallah nazar değmesin
Yazan:<> ayseninelisleri
ellerine sağlık arkadaşım bende elişlerine ilkokul çağında başladım halada her türlü elişini severim birinci favorim iğne oyasıdır ama diğerlerinide severek yaparım sizleri gördükçe dahada hevesim artıyor el öğrencesi buysa sonrskileri düşünemiyorum

19.5.2008 – süperrrrrrrrrrrrrr
Yazan:<> kezibanyenge
valla süper olmuş kız
canım kardeşim ellerine sağlık.
tevekkeli değil neden birbirimizi görmeden anlaştığımız
bende çok küçük yaşlarda el işi ile tanıştım ve şimdi onların faydasını görüyorum
onların sayesinde sen gibi değerli arkadaşlıklar edindim [her ne kadar biz limon sayesinde tanışsakta}
iyiki varsın arkadaşım
devamını sabırsızlıkla bekleyem

19.5.2008 – becerikli kadın:)
Yazan:<> eylulbahcesi
maşallah yahu 11 yaşında böyle bişey işlemek herkesin harcı değildir, becerikli olacağın o zamandan belliymiş ..ben o yaşlarda aklım 1 karış havadaydı ama annem sağolsun boş bırakmaz, ev işlerini yaptırırdı 3. katın camlarını silerdim, her işi yapardım ama elişi konusunda becerim yoktu sadece kendi mantığımla şu parça parça renkli yuvarlak paspaslar varya onların küçüğünü yapmayı öğrenmiştim o kadar..bide süper bebek bezi değiştirirdim:))))))ellerine sağlık aklındaki projelerini merakla bekliyorum özellikle perdeyle alakalı olanları:) öptüm canım hoşçakal

teşekkür ederim canım güzel yorumlarınla her zaman gel emi:)

sadiye dedi ki…

canım valla süper. biliyormusun benimde mor renkli. ama seninki çok güzel bayıldım ellerine sağlık arkadaşım